www.adhdnetwerk.nl > Column > Column archief
VRAAGBAAK VAN DE MAAND
STEL EEN VRAAG AAN ...

Dinemarie Teunissen (kinderen/jeugd)
Nannet Buitelaar - secretaris (volwassenen)
Sanne Vink (psycholoog)
MEDICATIE BIJ ADHD

Door: Suzan Otten-Pablos

 

Het is een lange zoektocht geweest om zoonlief goed ingesteld te krijgen op de medicatie. Het heeft bij elkaar zeker twee jaar geduurd om hem er optimaal van te laten profiteren. Alle kortwerkende en langwerkende varianten hebben hier in het kastje gestaan, maar zoon bleef druk en chronisch boos.

 

De toenmalige kinderarts zat met zijn handen in het haar. “Nog meer verhogen, nee mevrouw, dat kan echt niet, ik heb dan het gevoel dat we uw kind vergiftigen.”

 

Gelukkig kwam ik via Vereniging Balans in contact met de huidige kinderarts. We moeten er een paar uur voor reizen, maar dat heb ik er graag voor over. Afstand is relatief en kwaliteit gaat boven kwantiteit, toch?

 

Het was of alle lood van mijn schouders viel bij deze nieuwe kinderarts. Ik werd als moeder serieus genomen en met respect behandeld, wat al een hele verademing op zich was.

 

Daarnaast leerde hij mij ook dat zowel de kortwerkende als de langwerkende medicijnen niet altijd precies zolang werken als in de bijsluiter vermeld staat. Dit kan korter maar ook langer zijn.

Het hangt af van het tekort aan dopamine bij elke individuele patiënt op een bepaald moment en van de stofwisseling van methylfenidaat. In de bijsluiter staat de maximale dosis van 60 mg vermeld, maar er zijn mensen die (veel) meer nodig hebben.

Bij alle medicatie wordt er van uitgegaan dat de kortwerkende Ritalin bij iedereen 4 uur zou werken, maar dat is in de praktijk helemaal niet zo. Ritalin kan 2 uur werken of zelfs nog korter, soms ook wel  5 uur en alles daar tussenin.

Het gaat erom precies te weten te komen hoelang de medicijnen bij een persoon werken, hoeveel iemand nodig heeft en in welke combinatie. Alle kortwerkende en langwerkende varianten zijn met elkaar te combineren en de mogelijkheden zijn eindeloos.

Het raadsel wat betreft de medicatie van zoon was dus gewoon op te lossen. Bij zoon is er sprake van een snelle stofwisseling en hij moest dus 2 maal daags Concerta slikken, aangevuld met Ritalin.

 

Eenmaal goed ingesteld ging zoon als een speer, maar openbaarde zich er een nieuw probleem: 

de bemoeizucht van leken.

 

De eerste keer dat ik deze dosering op ging halen in de apotheek werd ik aangekeken met een blik van; “ben je wel goed wijs dat je al deze pillen in jouw kind stopt?" Er werd gefluisterd achter de balie en naar me gewezen.

 

Later was er de bemoeienis van de dame bij de Buitenschoolse Opvang. “Ik maak mij zorgen over de enorme hoeveelheid medicatie en ik wil het daarom voorleggen in het BSO netwerk.”

Ik heb het de dame letterlijk verboden, waarop ze contact wilde met de kinderarts.

Weg vertrouwen, einde BSO.

 

Nog niet zo lang geleden kreeg ik in een gesprek met de schoolarts te horen dat de dosering wel erg hoog was en dat ze me graag op het spreekuur wilde zien met beide kinderen. Dochterlief is nu namelijk ook verdacht, omdat ook zij ook niet meer binnen het kader van de bijsluiter past.

Dat geldt trouwens ook voor mijzelf, de gevoeligheid voor de medicatie en de snelheid van metaboliseren is namelijk vaak erfelijk.

 

Ik heb de schoolarts dringend verzocht om zich met die dingen te bemoeien waarvoor ze is aangenomen en dat is niet met het medicatiebeleid van de kinderarts van mijn kinderen.

 

Door de jaren heen heb ik een harde huid gekregen, maar de meeste mensen die bij mij in de praktijk komen hebben die nog niet. Om veel onnodig leed te voorkomen zou het geen overbodige luxe zijn om artsen, leerkrachten, begeleiders en de media allemaal dezelfde voorlichting te geven over de werking van medicatie bij ADHD!

01/08/11



ADHD NETWERK BESTUUR
Els van den Ban - voorzitter Derk Birnie - vice-voorzitter Nannet Buitelaar - secretaris Sanne Vink - penningmeester
Dinemarie Teunissen Miriam Wauters Denise Bijlenga Carien Smeets

SITEMAP   COLOFON   DISCLAIMER