www.adhdnetwerk.nl > Column > Column archief
VRAAGBAAK VAN DE MAAND
STEL EEN VRAAG AAN ...

Dinemarie Teunissen (kinderen/jeugd)
Nannet Buitelaar - secretaris (volwassenen)
Sanne Vink (psycholoog)
STOMME PILLEN!

door: Suzan Otten-Pablos

 

"Sla niet zo hard met de deur", "loop niet met je vieze modderschoenen in huis", "ruim je kamer eens op", "doe je kleren op tijd in de was..." Op de een of andere manier lijk ik niet meer tot zoon door te dringen, vang ik hele dagen achter hem aan en raken we in een negatieve spiraal. Wat is er in vredesnaam aan de hand?

 

We modderen al een paar weken wat aan. Zoon moet altijd worden gestuurd, maar het is nu anders, want zelfs dat helpt niet meer. Daarnaast is hij ontzettend druk. Niet een beetje, maar echt heel erg. Alles aan hem beweegt en maakt geluid. Als 's morgens iedereen nog in bed ligt, is hij bijvoorbeeld keihard aan het stampen. Of hij slaat de kamerdeur met een rotvaart open en dicht. Niet één keer, niet twee keer, maar wel twintig keer. Hardop zeg ik tegen mezelf: "negeren, hij kan er niks aan doen." Totdat de herrie zo uit de hand loopt, dat ik er wel iets van móet zeggen. Als ik vraag: "waarom doe je dat nou?", krijg ik als reactie: "om jou wakker te maken en te irriteren!"

 

De buren zullen af en toe wel hun vraagtekens hebben. Als we in de tuin zitten, is zoon heel hard aan het schreeuwen. Vooral tegen zijn zusje, maar ook tegen ons. Mijn zorgen worden groter en groter en ik vraag me soms af hoe het verder moet. Hij lijkt met de dag moeilijker te worden. Okay, hij zit in de puberteit, maar dit is meer dan dat. Maar wat het precies is weet ik niet en dat is lastig.

 

Het is tijd om de maandelijkse medicijnen te bestellen. Voor de zekerheid werp ik een blik in de doos. Hè, hoe kan dat nou? De medicatie zou toch bijna op moeten zijn? Hoe kunnen er dan nog een paar doosjes liggen? Ineens valt bij mij het kwartje. Het moeilijke gedrag van zoon van de laatste paar weken. Tabletten die over zijn. Het is duidelijk. Zoon slikt zijn pillen niet meer!

 

Tijd voor een gesprek met zoon. Hij zal er vast wel een goede reden voor hebben, al is het natuurlijk niet handig om zelf doktertje te spelen en op eigen houtje met de medicijnen te stoppen. Als ik vraag of hij zijn pilletjes niet meer slikt, geeft hij meteen toe dat dit inderdaad het geval is. "Maar waarom?", vraag ik hem. "Het zijn stomme pillen! Het maakt me rustig en ik wil juist actief zijn en eindelijk eens vrienden maken." Heel even voel ik een golf van medelijden opkomen. Maar ik herstel me snel. "Denk je echt dat het zonder pillen beter gaat?" Hij kijkt mij aan en zegt: "nee, dat denk ik niet".

 

Gelukkig neemt zoon de volgende dag zijn medicijnen weer en dat is meteen merkbaar. Er is een stuk minder gedoe en we hebben bijna geen conflicten meer. Dit is echt beter voor iedereen. Alles is ineens een stuk positiever. Als ik weer eens twijfel of het wel goed is om mijn kinderen medicijnen te geven, zal ik terugdenken aan de afgelopen paar weken. Die stomme pillen zijn misschien niet leuk, maar helaas, het moet!


02-06-2017



ADHD NETWERK BESTUUR
Els van den Ban - voorzitter Derk Birnie - vice-voorzitter Nannet Buitelaar - secretaris Sanne Vink - penningmeester
Dinemarie Teunissen Miriam Wauters Denise Bijlenga Carien Smeets

SITEMAP   COLOFON   DISCLAIMER