www.adhdnetwerk.nl > Column > Column archief
VRAAGBAAK VAN DE MAAND
STEL EEN VRAAG AAN ...

Derk Birnie - vice-voorzitter (kinderen/jeugd)
Nannet Buitelaar - secretaris (volwassenen)
Sanne Vink (psycholoog)
REGEERAKKOORD

door Suzan Otten-Pablos


“Ben je huiswerk aan het maken?” De afgelopen uren heb ik dochter niet gezien of gehoord, dus ik vind het tijd worden om eens even bij haar te informeren. Ze loopt achter me aan de trap af met haar iPad in haar handen. “Mijn huiswerk is af, ik ben aan het lezen. ”Maar wat lees je dan?”, vraag ik nieuwsgierig. “Nou, iets heel interessants.” Ze kijkt me nu serieus aan. “Ik lees het regeerakkoord.”

 

“Het staat op de site van de Tweede Kamer. De inleiding heb ik overgeslagen, want hierin staat een hoop geneuzel. Maar verder lees ik het natuurlijk wel. Het zijn maar zeventig pagina's, dus dat valt mee. Of nee, eigenlijk is het best weinig, want hierin staat alles wat ze de komende jaren gaan doen.” Dochter is zichtbaar onder de indruk van alle afspraken. Leuk.

 

Wat een geweldig kind. Ze is 13 jaar en nu al geïnteresseerd in de politiek. Dochter drinkt beneden een glas cola en vertrekt daarna weer met haar iPad naar boven. Ze wil het regeerakkoord vandaag helemaal hebben gelezen, dus ze moet nu even door. Een uurtje later hoor ik dochter opgewonden naar beneden roepen. “Mama, heb je het al gehoord? De rekentoets wordt afgeschaft. Dat staat in het regeerakkoord!” Ze stuitert vervolgens de trap af en maakt een dansje.

 

Dochter heeft ADHD en dyscalculie. Op donderdagmiddag heeft ze daarom altijd intensieve begeleiding. Dit is een soort bijles voor rekenen. Hier is ze het absoluut niet mee eens, want volgens haar leert ze er helemaal niks van. Volgens mij heeft ze hier wel een beetje gelijk in, maar het is nou eenmaal een voorwaarde van school om in aanmerking te komen voor bepaalde aanpassingen. Ze heeft dus weinig keus. Toch stuurt ze me elke donderdag om dezelfde tijd een berichtje. “Moet ik echt naar rekenen? Ik vind het stom.” Zo ook deze keer. “Je moet het zelf maar beoordelen”, antwoord ik haar. “Ik heb het druk, ik ga niet en ik kom naar huis”, is haar reactie. En warempel; tien minuten later staat ze voor de deur.

 

Het is even tijd voor een goed gesprek. “Je kunt niet zomaar wegblijven hoor. Er zit op school speciaal iemand op jou te wachten. Dit gaat de mevrouw van rekenen absoluut niet leuk vinden. Hier ga je gedonder mee krijgen”, zeg ik haar. Ze kijkt me aan, haalt haar schouders op en zegt: “dit boeit me dus helemaal niks!”

 

De volgende morgen is er al een mail van school. Dochter is niet bij de rekenles verschenen. Hier is ze inmiddels op aangesproken. Ze geeft aan dat ze moet leren voor andere vakken. Ook heeft ze het over afschaffing van de rekentoets in het regeerakkoord. Dit kan, volgens school, niet de bedoeling zijn. Het onderhouden van de rekenvaardigheden is belangrijk voor haar verdere loopbaan, ongeacht of de rekentoets nu wel of niet meetelt. Op school wordt niet alleen geleerd voor een cijfer, maar ook om daar later in de maatschappij profijt van te hebben.

 

Natuurlijk. Toch kan ik bij het lezen van deze mail mijn lach niet inhouden. Mijn dochter en het regeerakkoord. Ze heeft het zich allemaal een beetje te zonnig voorgesteld. Het afschaffen van de rekentoets. Ze was er zo blij mee. En nu… nu moet ze volgende week gewoon weer naar die stomme les. Wat zal ze balen.


14-10-2017



ADHD NETWERK BESTUUR
Els van den Ban - voorzitter Derk Birnie - vice-voorzitter Nannet Buitelaar - secretaris Sanne Vink - penningmeester
Dinemarie Teunissen Miriam Wauters Denise Bijlenga Carien Smeets

SITEMAP   COLOFON   DISCLAIMER