www.adhdnetwerk.nl > Column > Column archief
VRAAGBAAK VAN DE MAAND
STEL EEN VRAAG AAN ...

Derk Birnie (kinderen/jeugd)
Els van den Ban - vice-voorzitter (volwassenen)
Sanne Vink (psycholoog)
ADHD IN HET NIEUWS

door: Suzan Otten-Pablos


“Onderzoekers vinden mogelijk verband tussen darmbacteriën en ADHD”, “luchtvervuiling heeft effect op ongeboren kinderen: meer kans op ADHD” en “met dieet ADHD te lijf, medicijnen niet meer nodig”. Het zijn zomaar wat koppen van berichten die de afgelopen twee weken voorbij zijn gekomen. De onderzoeken naar ADHD zijn duidelijk weer veelvuldig in het nieuws.


Hoe komt dit toch? Het is goed dat er uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar de oorzaken van ADHD, maar de uitkomsten die in het nieuws komen, zijn stuk voor stuk maar gedeeltelijk onderzocht. Alle onderzoeksresultaten die het nieuws halen, moeten nog uitgebreider worden bekeken. De conclusie is altijd dat de uitkomsten betrouwbaarder zijn als er bij grotere groepen mensen vervolgstudies worden gedaan.


Ondertussen worden er wel veel mensen aan het wankelen gebracht. Vooral ouders van kinderen met ADHD. Vaak zijn zij al onzeker, omdat ze het van de buitenwereld stevig voor hun kiezen krijgen. Want waarom zetten ze hun kinderen niet op dieet, in plaats van het verslavende medicijnen te geven? Of waarom pakken ze hun kinderen niet gewoon een beetje strakker aan?


Het antwoord is simpel: dat werkt niet. Om dit uit te leggen, zal ik in het kort schetsen hoe het bij mijn beide kinderen met ADHD gaat. Het eerste wat ze doen als ze wakker worden, is elkaar de hersens inslaan, omdat ze elkaars aanwezigheid niet kunnen verdragen. Zoon heeft zijn muziek keihard aanstaan, dochter heeft dat ook. Gelukkig nemen ze zonder morren hun medicatie en is het een half uurtje later iets rustiger.


Maar wat blijft is de chaos. Zeker bij dochter. Op de een of andere manier bestaat hier geen pilletje voor. Ze loopt voordat ze naar school gaat rond als een kip zonder kop en wel twintig keer de trap op en af, omdat ze gewoon van alles vergeet. Ze heeft bijvoorbeeld maar één sok aan, in plaats van twee. Schoolboeken en schriften die kwijt zijn en een passer die stuk is. Als dochter op school zit, zit er hier al een halve werkdag op.


Als dochter thuiskomt, totdat ze weer naar bed gaat, gaat het net zo. Huiswerk maken is een drama. Eten aan tafel ook. Het kan niet anders dan dat ze zelf soms knettergek wordt van haar chaotische hoofd. Het zou een verademing voor haar zijn om eens een momentje niet in de knoop te zitten met haar gedachten. En dat geldt ook voor zoon. Alles aan hem beweegt. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Daar word hij hartstikke moe van.


Dit is dus ADHD in de praktijk. Alle onderzoeken die in het nieuws zijn, lezen dan misschien wel lekker weg, maar ze dragen tot nu toe niks bij aan een oplossing. Ouders gaan er alleen maar onnodig door twijfelen. Natuurlijk willen we ADHD beter leren begrijpen, maar wat we ook willen, is het leefbaar houden. We zullen het de komende jaren dus nog moeten doen met de behandelingen die er nu al zijn. Bij mijn kinderen betekent dit ook dat ze een pilletje krijgen. Niet om hun ADHD te genezen, maar om de scherpe randjes er een beetje af te halen. En ook dan is het nog steeds keihard werken.


13-3-2018



ADHD NETWERK BESTUUR
Pieter-Jan Carpentier - voorzitter Els van den Ban - vice-voorzitter Nannet Buitelaar - secretaris Sanne Vink - penningmeester
Derk Birnie Dinemarie Teunissen Miriam Wauters Sevket Hepark
Denise Bijlenga Carien Smeets

SITEMAP   COLOFON   DISCLAIMER