www.adhdnetwerk.nl > Column > Column archief
VRAAGBAAK VAN DE MAAND
STEL EEN VRAAG AAN ...

Dinemarie Teunissen (kinderen/jeugd)
Nannet Buitelaar - secretaris (volwassenen)
Sanne Vink (psycholoog)
LAAGSTE VERSNELLING

door: Suzan Otten-Pablos

 

Het is nog vroeg en ik zit aan mijn eerste, grote kop koffie. Wat smaakt het heerlijk. Manlief is naar zijn werk. In huis is het nog stil en rustig. Het enige wat ik hoor zijn de schaapjes aan de overkant. Dit heeft altijd iets gezelligs. Ondertussen lees ik het nieuws en beantwoord ik mijn mail. Totdat ik ineens iemand de trap af hoor stuiteren. Heel grappig; aan het loopje hoor ik altijd wie het is.

 

“Goedemorgen!” Het is zoon. Als hij wakker is, is hij het ook echt. Het eerste wat hij moet doen, is zijn medicijnen nemen en het even rustig laten inwerken. Hij doet alles tegelijk. Hij heeft zijn oortjes in terwijl hij brood aan het smeren is. Zijn iPad ligt op het aanrecht en zijn bord staat ernaast. Het mes in de ene hand en de pot pindakaas in de andere. Drinken ernaast. Overal hagelslag. Het is een wonder dat de boel nog niet is gesneuveld.

 

“Wat ga je doen vandaag?”, vraag ik aan hem. “Vandaag is het een hangdag”. Een hangdag betekent dat zoon zich de hele dag gaat opsluiten op zijn kamer. De pyjama blijft aan. Lekker muziek luisteren, TV kijken, gamen en internetten. Geen huiswerk maken, maar het hoofd leegmaken en leuke dingen doen.

 

Ah. De volgende komt eraan en dat is dochter. Zij is meestal iets later. Ze komt altijd beneden met een boel herrie en dan gaat de deur met een zwaai open. “Hoi!” Het haar van dochter ziet eruit alsof ze haar vingers in het stopcontact heeft gestoken. “Lekker geslapen?”, vraag ik. “Ja hoor. En nu heb ik honger.” Ze pakt een kom yoghurt en de muesli die ze erin wil doen ligt overal, behalve waar het hoort. Rommel en chaos, maar tegelijkertijd ook rust.

 

Nadat ze eindelijk haar medicijnen heeft genomen, informeer ik maar eens even voorzichtig naar haar plannen voor vandaag. “Ik ga met de hond op de bank liggen.” Ze zet de televisie aan, tilt het beest op en legt het op de bank. Dochter kruipt ernaast en dan gaat er een dekentje overheen. De hond vindt het allemaal best.

 

Wat een heerlijkheid. Vakantie. Twee relaxte kinderen die even niet hoeven te voldoen aan de eisen van het schoolsysteem. Geen gedoe en geen gestress. Het valt me tijdens alle schoolvakanties weer op hoeveel goed dit mijn kinderen doet. Ze moeten op school voortdurend in de pas lopen en daar worden ze vreselijk moe van. Nu kunnen ze even ontladen en dat is fijn.

 

Helaas is er al een week voorbij, maar gelukkig hebben we nog een weekje. Alle dagen zullen er waarschijnlijk een beetje hetzelfde uitzien. Zoon en dochter zullen weinig buiten komen en op de meeste momenten zullen de pyjama’s aan blijven. Prima, ik laat het maar zo. Sterker nog: ik doe zelf gewoon gezellig mee. Straks lekker een filmpje kijken. Volgende week gaat alles weer strak, nu even niet. Het werk blijft wel liggen en loopt echt niet weg. We zien het later wel weer. We doen alles nu in de laagste versnelling. Niks moet, alles mag. Soms is dit nodig. Gewoon heerlijk zen.


30-4-2019


ADHD NETWERK BESTUUR
Els van den Ban - voorzitter Derk Birnie - vice-voorzitter Nannet Buitelaar - secretaris Sanne Vink - penningmeester
Dinemarie Teunissen Miriam Wauters Denise Bijlenga Carien Smeets

SITEMAP   COLOFON   DISCLAIMER